Naakte vrouwen.
Ja?
Jij bent het.
Ja.
Wat?
Een vrouw raadde me aan om...
-naaktfoto's te maken. -Naaktfoto's?
Ja, naaktfoto's.
Voor zoiets kunnen we beter eerst iets drinken.
Pak de glazen.
Hoe gaat 't met Tomas?
Goed.
-Heb je hem niet gezien? -Nee.
Kijk me aan.
Kijk omhoog.
Kleed je uit.
Wat?
Nu is het mijn beurt.
Ik ben niet graag naakt.
Kleed je uit.
Wacht.
Nee.
Kijk me aan, Tereza.
Tereza, dit is Franz.
Ze is een vriendin van me uit Praag. Nog een gekke meid.
Ze poseert voor me.
Of ik voor haar of zo.
Ik ben bij haar weg.
Wat?
Ik ben bij m'n vrouw weg.
Wat zei ze?
"Vergeet je smoking niet."
Ze hielp me zelfs met inpakken. We zijn nog vrienden, geloof ik.
Ik moet thuis nog wat spullen ophalen...
m'n boeken, m'n smoking...
En ik wil zien of ze in orde is. We hebben geen ruzie gemaakt.
Dit wil jij ook.
We moeten in een glazen huis leven zonder geheimen.
We moeten in waarheid leven, niet meer in leugens.
Sabina, mag ik een tijdje bij je intrekken?
Als het niet ongelegen komt.
Totdat ik m'n draai vind.
Als het mag...
kom ik morgen wel terug.
En...
O, god.
Tot ziens, Tereza. Ik zie je vast nog wel eens.
Luister, Tereza...
Je moet nu weggaan.
Ik heb dingen te doen.
Misschien had ik moeten blijven...
en stoppen met rennen...
en stoppen met vertrekken.
Franz was zo'n aardige man.
Wat ga je nu doen?
Vertrekken.
Ik weet het niet. Ik ga naar...
Parijs, misschien.
Of naar Amerika.
Kom bij mij.
Wil jij Amerika zien?
Ooit.
Misschien zie ik je voor de laatste keer.
Misschien.
Karenin.
Tomas, ik weet dat ikjou zou moeten helpen.
Maar ik kan het niet.
Ik help je niet, ik ben een blok aan je been.
Het leven valt mij erg zwaar...
en jou zo licht.
Ik kan deze lichtheid, deze vrijheid niet aan.
Ik ben niet sterk genoeg.
In Praag had ikje alleen om je liefde nodig.
In Zwitserland...
was ik totaal van je afhankelijk.
Wat als je me zou hebben verlaten?
Ik ben zwak.
Ik keer terug naar het land van de zwakken.
Vaarwel.
Sorry, maar ik heb Karenin meegenomen.
En uw camera.
Cognac?
Alles goed?
Ja, prima.
En Karenin?
Ook prima.
Wat ga je hier doen?
Ik vind wel iets.
Het is echt vreselijk dat ik dit moet doen.
Weet je het stuk nog...
dat je over koning Oedipus schreef?.
Hoe de communistische leiders hun ogen zouden moeten uitrukken?
Ja, dat was ik bijna vergeten.
Zij niet.
Ze hebben dit briefje opgesteld, een soort herroeping.
Je zegt gewoon dat je het mis had, dat je het niet begrepen had.
Je tekent. Dat is alles.
Begrijp het niet verkeerd.
Ze vragen niet om een openbare uitspraak.
Het zijn gewoon voorzichtige bureaucraten.
Ze hebben me bezworen dat ze niets zullen publiceren.
Ik heb je nodig, Tomas.
Ik hoop dat ik je kan behouden.
Je bent geen schrijver, journalist of redder van het land.
Je bent arts, wetenschapper.
Is dit stuk zo enorm belangrijk voor je?
Totaal niet.
-Dag, Tomas. -Dag.
-Tomas. -Hallo, Jiri.
Fijn om je terug te zien. Hoe is het?
-Goed. En met jou? -Dank je. Goed.
En onderteken je...
dat ding?
Welk ding?
Je... herroeping.
Wat weet jij daarover?
-Heb je hem gelezen? -Nee.
Maar je weet hoe dingen gaan.
Wie heeft jou verteld dat ik erin heb toegestemd?
Tot ziens.
Ik denk dat velen die brieven hebben ondertekend.
Ze worden in het archief gedaan.
Ze weten dat ze zo kunnen worden gepubliceerd...
dus houden ze hun mond, zie je?
Ze kunnen niets meer zeggen.
Ze accepteren alles.
Lafheid wordt langzaam een levensgewoonte.
Ja, ik heb het gevoel dat iedereen me graag ziet tekenen.
Niet iedereen.
Iedereen behalve ik.
En, wat kan ik voor u doen?
U kunt niets voor me doen, dokter.
Ik ben van het ministerie van Binnenlandse Zaken.
Het hele ministerie vindt het jammer dat u hier zit.
U bent een van onze beste hersenchirurgen.
En onder ons, ik weet niet of ik dit moeten zeggen...
zijn we het niet allemaal eens met de drastische aanpak...
waardoor onze topspecialisten uit hun posities verdwijnen.
Dat valt alleen maar te betreuren.
-Mag ik? -Gaat uw gang.
U had een uitstekende positie in Genève, en u kwam terug.
Dat waarderen we heel erg.
Maar uw plek is aan de operatietafel.
-Daar ben ik het totaal mee eens. -Net als iedereen.
Zeg me dan eens, dokter...
vindt u dan echt dat communisten hun eigen ogen eruit moeten rukken?
-U, die zoveel mensen heeft genezen? -Zo bedoelde ik het niet.
Maar zo heeft iedereen het opgevat. Zeer betreurenswaardig.
Hoe kunt u de mensen laten denken dat u, een dokter...
mensen wilt beroven van hun recht om te zien?
Bracht iemand u op het idee om dit stuk te schrijven?
Nee, niemand.
-Kende u de uitgevers? -Nee.
Heeft u ze nooit gesproken?
-Eén keer. Ik moest langskomen. -Waarom?
Om over het stuk te praten.
-Met wie heeft u gesproken? -Een van de redacteuren.
Hoe heette hij?
Dat weet ik niet meer.
Geen idee.
Hoe zag hij eruit?
Dat weet ik niet meer.
De waarheid, dokter.
Hij was lang...
met kort blond haar.
Een beetje gebogen?
Mogelijk.
En hoe reageerde hij?
Wat zei hij precies?
Ik moest een paar dingen veranderen.
U bent misschien wel...
gemanipuleerd, dokter.
Gebruikt, of u dat wilde of niet.
Uw stuk heeft bijgedragen tot de anticommunistische hysterie.
Niemand verlangt van een dokter politiek inzicht.
We kunnen natuurlijk niet toestaan...
dat een politiek verdacht man...
hersens opereert.
We hebben hier een andere verklaring.
Ik raad u aan om te tekenen.
"Deze tijdelijke dwaling...
"als gevolg van slechte invloeden van zogenaamde intellectuelen...
"trekt op geen enkele manier mijn trouw aan de communistische partij in twijfel...
"noch mijn bewondering voor de Sovjet-Unie."
Dit is natuurlijk maar een voorstel, een eerste concept.
Mocht u iets willen veranderen...
Het is tenslotte uw verklaring.
Het is een papiertje voor in hun archief. Meer niet.
Alleen voor het geval dat iemand hun verwijt dat u hier mag werken.
Goedenavond, Excellentie.
Waarom noemen ze hem Excellentie?
Hij is ambassadeur in Wenen geweest.
Geef me een cognac.
-Ben je 18? -Ja.
Mag ik je identiteitsbewijs zien?
Dronken.
Geef me een borrel.
Goed.
Je hebt prachtige benen.
Ik heb op straat naar je gekeken.
Blijf. Ik wil naar je kijken.
Ik hou van je.
Mevrouw.
U weet dat u minderjarigen geen alcohol mag schenken.
Dat was frisdrank.
Denkt u dat ik niet heb gezien wat u in z'n frisdrank deed?
Waar heeft u het over?
Ik hou u al een tijdje in de gaten.
Wees dan blij dat u naar een mooie vrouw kijkt en houdt uw mond dicht.
Houdt u erbuiten.
Wat gaat het u aan?
En wat gaat het u aan, m'n vriend?
Bedankt.
Geen dank.
Die man komt hier de hele tijd.
-Hij is erg vervelend. -Vergeet hem.
Beloof dat je niet meer aan hem zult denken.
Dat beloof ik.
Ik hoor graag dat je me beloftes doet.
Wat doet een mooi meisje als jij in dit afschuwelijke deel van Praag?
Wat doet u hier?
Ik woon hier. Ik ben ingenieur.
Ik kwam hier toevallig.
Ik woon hier vlakbij.
U ben dokter, hè?
Ja.
-Kan ik u even spreken? -Ik moet al deze ramen doen.
Maakt u zich daar niet druk om. Kom.
Kom binnen.
Maakt u zich niet druk om het raam.
Ik zeg wel dat al het werk gedaan is.
Een wijntje?
Dank u. Dat zou lekker zijn.
Ga zitten.
Ik heb veel over u gehoord.
Toen ineens, toen ik u zag, zei ik tegen mezelf:
"Wat een toeval.
"Hij is degene die me kan helpen."
Ik betaal natuurlijk voor het consult.
Mijn rugklachten duren nu al...
een paar maanden...
en ik zou graag uw mening erover willen horen.
Kleedt u zich uit.
Helemaal?
Helemaal.
Het zit... hier.
Wat is er?
Vertel me wat er aan de hand is.
Wat is er aan de hand?
-Je bent vergeten om je haar te wassen. -Waar heb je het over, Tereza?
-Je haar ruikt naar een... -Wat?
't Geslachtsorgaan van een andere vrouw.
Ik dacht dat je voor mij was teruggekomen.
Dat ben ik ook, Tereza. Wat bedoel je?
Waarom ga je dan nog steeds naar andere vrouwen toe?
-Wat moet ik nou tegen je zeggen? -Ik weet het.
Je hebt het me duizend keer uitgelegd.
Duizend keer.
Er is liefde en er is seks.
Seks is vermaak, net als voetbal. Het stelt niets voor.
Kon ik je maar geloven.
Maar hoe bedrijft iemand de liefde zonder verliefd te zijn?
Ik weet het gewoon niet.
Laat mij het proberen.
Nee.
Dan zou je me afwijzen.
Kon ik maar zijn zoals jij:
Ongevoelig...
sterk...
Sterk.
-Hallo. -Ik probeerde net...
Kom binnen.
Een simpel optrekje. Als je dat maar niet erg vindt.
Helemaal niet.
-Zijn die boeken allemaal van jou? -Ja.
-Wat wil je drinken? -Dat maakt niet uit.
-Wijn? -Nee, geen wijn.
-Koffie? -Oké. Die ga ik even zetten.
-Zal ik je jas aannemen? -Ja.
-Ga zitten. -Dank je.
Fijn dat je bent gekomen.
Ik wilde niet komen.
Natuurlijk niet.
Er staat iemand achter het gordijn.
-Je bent niet wijs. -Doe het gordijn opzij.
Ik zei, je bent niet wijs.
Waarom doe je het gordijn niet opzij, alsjeblieft?
Kijk. Niets.
Hier ook niet.
Ik voel dat je het wilt.
Waar kijk je naar?
Maar wees voorzichtig.
Het was goed opgezet.
Een jonge, provocerende dronkelap.
Toen die andere, degene die je aanviel.
Toen die derde, die je vertrouwen won...
alleen al door jouw kant te kiezen.
De ingenieur?
De zogenaamde ingenieur.
Waarom kijk je zo angstig? Je hoeft niet bang te zijn.
Maar ik heb hem opgezocht...
in z'n appartement...
met m'n hond en een vriendin.
Hij bood ons koffie aan.
Hoe weet je dat het zijn appartement was?
Ze hebben allerlei adressen om te gebruiken.
Nogal een schamel optrekje voor een ingenieur.
Weet je wat ze doen met buitenlandse diplomaten?
Een beeldschoon meisje...
een appartement, een verborgen camera...
Dan chanteren ze de arme man.
En hij doet wat hem wordt opgedragen.
Dat is Wenen in 1961 .
Dat ben ik, vlak achter Kennedy en Chroesjtsjow.
Ik sta achteraan. Je ziet me bijna niet.
Weet u zeker dat hij van de politie was?
Ik ben nergens zeker van.
Iedereen kan van de politie zijn.
Misschien is jouw ingenieur wel echt.
Wie weet?
Zij weten dat.
En nu hebben ze hun doel bereikt.
Nu ben je bang.
Ik wil hier niet blijven. Ik wil hier weg.
Ik wil vertrekken.
Vertrekken?
Alweer?
We zijn hier al eens vertrokken.
We zaten in Zwitserland. Toen zijn we vertrokken.
Nu wil je weer vertrekken. Waarom?
-Ik begrijp het niet. -Praag is zo akelig geworden.
Nee.
Er is een andere reden.
Vertel me alsjeblieft.
Ik wil vertrekken.
Ze hebben onze paspoorten ingenomen.
We kunnen nergens naartoe.
Nergens.
Misschien toch.
Mefisto is groot geworden. Kijk.
Kijk, Karenin. Mefisto is hier.
Karenin heeft liever Mefisto dan honden.
Ze vindt andere honden dwaas.
Weten jullie waarom ik van Mefisto hou?
Hij is erg pienter, maar tegelijkertijd...
weet hij niets.
Hij weet tenslotte niet dat het leven hier nu onmogelijk is.
Er is niets meer. De kerk is weg.
Je kunt nergens bier drinken.
Lekker.
Als jullie ooit van gedachten veranderen...
zal het vertrek moeilijk vallen.
We vertrekken nooit meer.
Kan ik je helpen?
Kijk eens naar Karenin. Het is niet goed zoals ze rent.
Je hebt gelijk.
Karenin, kom eens.
Laten we eens kijken.
Wat is dat?
Van de dierenarts. De uitslag van het onderzoek.
Wat is de uitslag?
Kanker.
Kijk eens.
Wat ruikt het lekker.
-Toe, Karenin. -Kijk, Tereza vindt het ook lekker.
Kijk eens.
Ze glimlacht.
Karenin, het is zo fijn dat je weer eet.
Ik werd gedwongen om van m'n moeder te houden.
Maar niet om van deze hond te houden.
Weet je, Tomas...
Misschien...
Misschien hou ik meer van haar dan van jou.
Niet meer.
Ik bedoel, op een betere manier.
Op haar ben ik niet jaloers.
Ik wil niet dat zij anders is.
Ik verlang van haar niets terug.
We moeten het niet uitstellen.
Als we dat doen, zal ze verschrikkelijk pijn lijden.
Je moet het zelf doen.
Kijk. Ze glimlacht.
Ze glimlacht.
Hou haar maar vast en praat tegen haar.
Niet bang zijn.
Niet bang zijn, Karenin.
Je zult daar geen pijn voelen. Het zal daar prachtig zijn.
Je kunt daar achter koeien aanrennen.
En Mefisto zal er zijn.
Niet bang zijn.
-Wat is er gebeurd? -Schouder.
Kom, ga liggen.
Niet zo. Kom op. Omdraaien.
Goed, loslaten.
Hou die arm vast.
Je hebt je schouder ontwricht en ik ga hem terugzetten.
Dat doet pijn.
Ben je er klaar voor?
En nog een keer.
Nog één keer. Kom op.
Gaat het een beetje?
Je vrouw ziet er vandaag verdomd knap uit.
Stomme idioot. Tereza is altijd mooi.
Dat weet ik. Maar vooral vandaag.
Als ik je in die mooie jurk zie...
wil ik met je dansen.
Laten we allemaal gaan dansen.
Natuurlijk, maar waar?
Ik weet waar. We kunnen naar Milos' kroeg gaan.
Dat is 40 kilometer van hier.
-Ik rij wel. -Ik drink wel.
En we nemen jou mee en Mefisto, het dansende varken.
En alle vrouwen vallen flauw...
als ze die twee varkens samen zien binnenkomen.
Laten we gaan.
Varkens verboden hier.
Toe nou.
Hij heeft een das om.
Nee. Iedereen die hier binnenkomt, moet een drankje bestellen.
Eentje maar? Hoor je dat, Mefisto?
Wijn voor iedereen en bier voor hem.
Een grote. Doe maar een pils.
Als Mefisto wijn drinkt, gaat hij uit z'n dak.
Er zijn geen meisjes voor mij bij.
Behalve jij, Tereza.
Nee, ik kan niet drinken.
Ik moet niet drinken. Ik rij.
Ach, rijden.
Luister.
Waarom blijven jullie niet hier overnachten, Tereza en jij?
Je brengt de truck morgen terug.
Mooi.
Neem me niet kwalijk.
Hoi, Sam.
Ik heb een expresbrief voor je uit Europa.
Tot ziens, Sabina.
Tot ziens.
Wat is er?
Slecht nieuws?
Vrienden van me zijn verongelukt.
Ze kwamen terug van een overnachting in een...
klein hotel. Ze waren...
daar gaan dansen en ze...
Het regende en...
de remmen van hun truck weigerden.
Ze waren op slag dood.
Ik was...
Ik was hun beste vriendin.
Het spijt me. Verdomd jammer.
Kom vanavond bij ons eten, als je het op kan brengen.
Waar denk je aan?
Ik bedenk me hoe gelukkig ik ben.
SubzzZ voor Adje en Johan.